Anne baba olarak, çocuklarımıza ‘Doğru Örnekler’ olmaya özen göstermeliyiz. Örnek olma ile ilgili yaşadığım bir anımı sizlerle paylaşmak isterim:

Kardeşim Fevzi henüz iki yaşında. Yerde bulduğu bir kibrit çöpünü eline almış tam ağzına götürmüştü ki, hepimiz telaşlandık ve çok korktuk. Biraz sonra korkulacak bir şey olmadığına tanık olduk şaşkınlıkla. Kardeşim ağzına aldığı kibrit çöpünü ağzından çıkardı, dışarıya doğru üflesdi, dahası; aynen babamın yağtığı gibi kibrit çöpüne işaret parmağı  ile vurmaya başladı.

Aklınca sigara diye elinde tuttuğu kibrit çöpünün küllerini silkeliyordu parmağıyla. O zamana kadar hiç dikkat etmemiştim babamın sigara içerken, sigarasının küllerini, kardeşimin taklit ettiği gibi işarete parmağını vurarak silktiğine. İki yaşındaki bir çocuğun babasının sigara içem biçimini aynen taklit edebilmesi bizi bir hayli şaşırtmıştı.